Kivačču

Kivačču
Kivačču
	; Kivačun koski kezäkuul vuvvennu 2008
Kuvailu
Korgevus	10,4 m
Sijoittumine
Jogi	Suununjogi
Страна	Ven'anmua;
	Kivačču
	Kivačču
	Медиафайлы на РУВИКИ.Медиа

Kivačču (suom. Kivatsu, ven. Кивач) on koski Suununjovel Karjalan tazavallas.

Yleistiijot

Kosken nimi on roinnuh suomelazes sanas ”kiivas”, kudai merkiččöy ”vägeviä, kovua, ylen raviedu”^[1]..

Kosken korgevus on 10,7 metrii, sen piduhus on 170 metrii.

Kallivo jagau koskie kahteh virdah: piävirdu (oigei) da sivuvirdu (hurai). Piävirdu sorduu nelliä pengerdy myöte, sivuvirdu jagavuu moneh virdah^[2].

Kivačču on Jevroupan nelläkse korgevin tazangon koski (Reinin kosken, Suuri Jäniskengas –kosken da Voinitsa-jovel olijan Kumi-kosken jälles).

Koski on nähtävyskohtannu Kivačču-rauhoitetul alovehel, kudaman pinduala on enämbi 10 000 gektuarua. Kosken rinnal ollah Luondomuzei da dendrarii^[3].

Histourii

Enzimästy kerdua koskie mainitah Onieguviijendeksen verokniigois vuvvennu 1566^[2].

Vuvvennu 1837 koskele nostettih suuri erilline parzienheittäi, kudaman hyvyös parret uittajes ei katkettu.

Vuvvennu 1868 koskele oli käynnyh imperuattoru Aleksandru II. Hänen tulendale piädykaitu nostettih kodi yödymizeh niškoi.

Oza vezis otettih iäres, konzu rakendettih Sunan kaskuadan vezivoimalat (kaskuadan suurembat stansiet ollah Kondupohjan da Pälejärven vezivoimalat). Se muutti gidrogruafien verkon da alendi kosken luondovägevyön (66 m³/s:sah)^[2].

Gallerei

Kivačun koski, paviljonat (vuozi 1904)
Kivačun koski, vuozi 1915. Kuvas — S. M. Prokudin-Gorskii
Koski talvel
Sygyzy Kivačun koskel
Ylähäine kaskuadu
Kosken kaskuadoin välis
Vien virrat enne alah laskendua

Huomavukset

↑ Керт Г. М., Мамонтова Н. Н. Загадки карельской топонимики. Рассказ о географических названиях Карелии (ven.). — 3-е изд. — Петрозаводск: Карелия, 2007. — 120 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-5-7378-0097-0.
↑ ¹ ² ³ Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 2: К — П. — Петрозаводск: ИД «ПетроПресс», 2009. С. 54 — 464 с.: ил., карт. ISBN 978-5-8430-0125-4 (т. 2)
↑ Matkat (Karjal)

Kirjalližus

Березин Н. И. Пешком к карельским водопадам. — СПб., 1903
Водопад Кивач // События и даты из истории Кондопоги и Кондопожского района : календарь. — Кондопога, 2014. — С. 66;
Водопад Кивач и заповедник Кивач // Кондопога : указ. лит. — Петрозаводск, 2008. — С. 115—120.
Григорьев С. В. Водопады Карелии. — Петрозаводск, 1956
Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 2: К — П. — Петрозаводск: ИД «ПетроПресс», 2009. С. 54 — 464 с.: ил., карт. ISBN 978-5-8430-0125-4 (т. 2)
Потахин, С. Б. Кивач / С. Б. Потахин // Карелия : энциклопедия. В 3 т. Т. 2. К—П. — Петрозаводск, 2009. — С. 54;
Шайжин Н. С. Поэзия северорусской природы. Олонецкие водопады: Кивач, Пор-Порог и Гирвас в описаниях туристов. — Петрозаводск, 1907

Linkat

[1] Керт Г. М., Мамонтова Н. Н. Загадки карельской топонимики. Рассказ о географических названиях Карелии (ven.). — 3-е изд. — Петрозаводск: Карелия, 2007. — 120 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-5-7378-0097-0.

[multiple-2] ¹ ² ³ Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 2: К — П. — Петрозаводск: ИД «ПетроПресс», 2009. С. 54 — 464 с.: ил., карт. ISBN 978-5-8430-0125-4 (т. 2)

[3] Matkat (Karjal)

[1]

[2]

[3]