Jouhikko
| Jouhikko | |
|---|---|
| suom. Jouhikko, suom. Jouhikas, | |
| Jouhikko | |
| Klassifikacii | liirukielisoitin |
| Sugusoittimet | rotta, krota, strokharpa, hijukannel |
Jouhikko. Karjalan tazavallan kanzalline muzei
Jouhikko [1] on karjalazien da suomelazien vahnu kielisoitin. Jouhikos on perindöllizesti kahtes nelläh kieldy da sen iäni on aiga hil'l'aine. Se viritetäh tavan mugah kui viulu (g, d1. a1. e2). Altojouhikko on viritetty tavallistu jouhikkuo oktuavan madalembale.
Kai jouhikot ollah tavan mugah iče soittajien luajitut, sendäh net ollah eri kogozet da muodozet. Niilöin piduhus on 40-80 sm, levevys 14-19 sm da sangevus 4-9 sm. Materjualoinnu on koivu, leppy, pedäi da kuuzi. Jouhikkolois on käytetty jouhi-, jiändeh-, plastiekku- da metallukielii. Jouhikon harakternoi šuhizii iäni suajah hevon händyjouhis azuttulois kielis. [2]
Huomavukset
Kirjalližus
- Йоухикко // Музыкальный энциклопедический словарь. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — С. 221. — 672 с.
- Семакова И.Б. Йоухикко // Карелия. Энциклопедия. Том 1 / Гл. ред. А.Ф. Титов. — Петрозаводск: ПетроПресс, 2007. — С. 385.
- Мараев В. Йоухи кантеле — йоухикко — лучковая лира