Linevskii Aleksandr Mihailovič

Aleksandr Mihailovič Linevskii
Aleksandr Mihailovič Linevskii
Roindupäivy	20 sulakuudu (3. oraskuudu) 1902
Roindupaikku	Piiteri
Kuolendupäivy	20. tuhukuudu 1985 (82 vuottu)
Kuolendupaikku	Petroskoi
Kanzalližus	Ven'an valdukundu; Nevvostoliitto
Toiminduala	kirjuttai
Tevoksien kieli	ven'an kieli

Aleksandr Mihailovič Linevskii (ven. Алекса́ндр Миха́йлович Лине́вский; 3. oraskuudu vuvvennu 1902 — 20. tuhukuudu vuvvennu 1985) on ven'alaine kirjuttai, arheolougu, etnograffu, histourientiedoloin kandiduattu, Karjalan avtonoumizen socialistizen nevvostotazavallan kul'tuurualan arvostettu ruadai, Karjalan avtonoumizen socialistizen nevvostotazavallan Valdivollizen palkindon laureattu, Petroskoin linnan kunnivokanzalaine^[1].

Eloskerdu

Oli roinnuhes dvorjuanoin pereheh, hänen tuattah Mihail Adamovič Linevskii oli yhtevyksen dorogoin tehniekänny, ruadoi raududorogoin nostanduruadolois. Vuvvennu 1912 Linevskii piäzi opastumah Oigevuontiijon opistoh. Konzu elokuul vuvvennu 1918 se salvattih, yhtes toizien opastujienke sai opastundutovestuksen. Sen jälles ajoi tädillyö Velikii Ust’ugah, kus loppi mečänhoidokursit da rubei ruadamah taksatoran abuniekannu.

Vuvvennu 1923 piäzi opastumah Muantiijon instituuttah Petrogruadas, sit instituutas vuvvennu 1925 rodih Leningruadan valdivonyliopiston muantiijon tiedokundu. Opastujes otti ozua etnogruaffizih tutkimusmatkoih Karjalas, kus kezäl vuvvennu 1926 Belomorskan linnan lähäl löyttih läs kolmiesadua kallivopiirrostu, kudamat oli luajittu läs 4—5 tuhattu vuottu tagaperin, nämmä kallivopiirrokset suadih Vienanmeren kallivopiirrokset -nimen (ven. «Бесовы следки»). Talvikuul vuvvennu 1928 Linevskii puolisti diplomuruavon nämmis kallivopiirroksis.

Yliopiston loppiettuu A. M. Linevskii muuttau Petroskoih da ijäkse hänen tiedo- da kirjalližusruado roih sivottu Karjalah. Sie häi piästi ilmah enimii omii tiedoruadoloi Karjalan arheolougies, histouries, etnogruafies da folklouras.

Linevskoin tiedoruado on monipuoline. Vuozinnu 1929—1931 häi ruadoi Karjalan kodialovehmuzeis, sit rubei ruadamah Karjalan arhiivuhallindos, kus luadi suuren ruavon Karjalan keskusarhiivan nevvostovallan enzimäzien vuozien dokumentumaterjualoin keriändäs da komplektoičendas. Vuozinnu 1934—1954 ruadoi Nevvostoliiton tiedoakadiemien Karjalan ozaston Kielen, literatuuran da histourien instituutas.

A. M. Linevskoin enzimäzii tevoksii jullattih vuvves 1925 algajen Moskovan da Leningruadan nuorižožurnualois.

Vuvvennu 1930 ven. «Всемирный следопыт»-žurnualas painettih Kivikirjan sivuloi -pitkän kerdomuksen (ven. «Листы каменной книги») enzimäine variantu, a vuvvennu 1952 painetah jälgimäine. Luajittih kniigan 16 painostu, se on kiännetty suomen, anglien, litvan, latvien kielile. Sen kogonaine painandumiäry oli enämbi 800 tuhattu palua. Sit tiedo-fantastiekallizes tevokses arheolougizien da etnogruaffizien materjualoin ližäkse kirjuttai käytti omii Vienanmeren da Oniegujärven kallivopiirroksien rasšifrovkoi.

Vuvvennu 1937 piäzi ilmah romuanu ven. «Доктор Подобин», sit pitkat kerdomukset: ven. «Как это было», ven. «Тогда на Ладоге» da kerdomuksien kogomukset ven. «Мужество» da ven. «Так было».

Vuvvennu 1946 oli kiuzattavannu.

Vuozinnu 1951—1964 A. M. Linevski kirjutti oman kniigu-epopein Vienanmeren rannikos (ven. «Поморье», ven. «Лёд тронулся», ven. «Бушует Беломорье», ven. «Испытания»). Kniigua painettih 700 tuhattu palua. Tetralougies on sanottu Vienan meren rannikon elaijas enne vallankumovustu da nevvostovallan enzimäzinny vuozinnu.

Linevskoidu vallittih Petroskoin linnan nevvoston deputuatakse vuozinnu 1957-1961.

On pandu muah Suolusmäin kalmužimale Petroskois^[2].

Palkindot

Mustolaudu

2 Ruskien Ruadoflavun kunnivomerkii (22.09.1959; 03.05.1972)
Kanzoin ystävyön kunnivomerki (30.04.1982)
medalit
Karjalan avtonoumizen socialistizen nevvostotazavallan Valdivolline palkindo^[3]

Musto

Vuvvennu 1996 Petroskois A. M. Linevskoin nimen sai uuzi uuličču Drevl’anka-mikroalovehel. Linevskoin nimi sežo on uuličal Kossalmis^[4].

Vuvvennu 2004 Petroskois taloil № 14 Kuibiševan uuličal avattih mustolaudu^[5].

Kaunehkirjalližuon tevokset

Линевский, А. М. Доктор Подобин: [Роман из эпохи гражданской войны. 1917-1921 гг.] Кн. 1. — Петрозаводск: Кирья, 1937. — 168 с.
Линевский, А. М. Листы каменной книги. [Повесть из жизни древней Карелии]. — [Петрозаводск]: Каргосиздат, 1939. — 80 с. — 30 000 экз.
Линевский, А. М. Как это было. (Партизаны Беломорья) : Повесть. — [Петрозаводск]: Каргосиздат, 1939. — 172 с.
Линевский, А. М. Тогда на Ладоге: [Повесть. Кн. 1 - ]. — [Петрозаводск]: Гос. изд-во Карело-Фин. ССР, 1945. — 136 с.
Линевский, А. М. Беломорье : Роман : В 2 т.. — Петрозаводск: Карелия, 1980.
Линевский, А. М. Возвращение : Повести, рассказы. — Петрозаводск: Карелия, 1982. — 383 с. — 15 000 экз. (В книгу вошли повести «Шёл восемнадцатый год», «Тогда на Ладоге», «Возвращение»; рассказы «Долг», «Было это в двадцатом году», «Два века за четверть века», были «К петуху на суд» и «Учительница», очерки «Романтик Севера», «Незабываемое»).

Huomavukset

↑ Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 2: К — П. — Петрозаводск, 2009. — 464 с. ISBN 978-5-8430-0125-4 (т. 2)
↑ Могила А. М. Линевского, писателя, археолога, заслуженного деятеля культуры КАССР
↑ Михайлов, 2001, с. 82.
↑ Улица Линевского (неопр.). Kačondan päivymiäry: 8. kezäkuudu 2021. Arhiviiruittu 8. kezäkuudu 2021
↑ Мемориальная доска в честь известного писателя установлена в столице Карелии (рус.). КарелИнформ (10. kezäkuudu 2004). Kačondan päivymiäry: 14. sulakuudu 2013. Arhiviiruittu 14. sulakuudu 2013

Kirjalližus

Левитина А. А. М. Линевский: Критико-биографический очерк. — Петрозаводск, 1973
Линник Ю. В. Время. — «Север», 1977, № 4
Дюжев Ю. И. А. М. Линевский // История литературы Карелии: в 3 т. — Петрозаводск, 2000. (Т.3)
Линевский Александр Михайлович (1902-1985 гг.) (рус.). Национальный архив РК : Архивная мозаика культуры Карелии в Интернет. Kačondan päivymiäry: 14. sulakuudu 2013. Arhiviiruittu 14. sulakuudu 2013
Михайлов Е. П. Забытый исследователь чувашей (ven.) // Чувашский национальный музей. Люди. События. Факты (2001) : Альманах. — Чебоксары: Чувашский национальный музей, 2001. — С. 81-84.
Савватеев Ю. А. В поисках достоверности: о жизни и деятельности А. М. Линевского (ven.) // Север : журнал. — 2010. — № 7-8. — С. 94-107.
Шаскольский И. П., Савватеев Ю. А., Столяр А. Д. (Петрозаводск, Ленинград). Памяти Александра Михайловича Линевского // Советская археология. — 1987. — № 1. — С. 300-301.
Зеркальный свет правды : К 100- летию со дня рождения Александра Линевского [ученого, литератора] // Курьер Карелии.- 2002.- 25 апреля - С.4.

Linkat

[1] Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 2: К — П. — Петрозаводск, 2009. — 464 с. ISBN 978-5-8430-0125-4 (т. 2)

[2] Могила А. М. Линевского, писателя, археолога, заслуженного деятеля культуры КАССР

[_48c6e486b805944c-3] Михайлов, 2001, с. 82.

[4] Улица Линевского (неопр.). Kačondan päivymiäry: 8. kezäkuudu 2021. Arhiviiruittu 8. kezäkuudu 2021

[5] Мемориальная доска в честь известного писателя установлена в столице Карелии (рус.). КарелИнформ (10. kezäkuudu 2004). Kačondan päivymiäry: 14. sulakuudu 2013. Arhiviiruittu 14. sulakuudu 2013

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]