Vladimir Baskov

On otettu Рувики-späi
Vladimir Sergejevič Baskov
Владимир Сергеевич Басков.jpg
Roindupäivy 26 elokuudu (8. syvyskuudu) 1913(1913-09-08)
Roindukohtu Pečenga, Murmanku-Kolonistskoi voulosti, Kuolan ujezdu, Arhangelin gubernii
Kuolendupäivy 3. sulakuudu 1989(1989-04-03) (75 vuottu)
Kuolendukohtu Petroskoi
Kuulundu  Nevvostoliitto
Voiskien laji
Авиация
Palvelun vuvvet 1933—1945
Arvonimi Майор ВВС СССР majouru
Torat/voinat Suuri Ižänmualline voinu
Palkindot
Герой Советского Союза
Leninan kunnivomerki Орден Красного Знамени Орден Красного Знамени Орден Красного Знамени
Орден Отечественной войны I степени Орден Отечественной войны II степени Орден «Знак Почёта» Медаль «За боевые заслуги»
Юбилейная медаль «За доблестный труд (За воинскую доблесть). В ознаменование 100-летия со дня рождения Владимира Ильича Ленина» Медаль «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» SU Medal Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941-1945 ribbon.svg SU Medal Thirty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941-1945 ribbon.svg
SU Medal Forty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941-1945 ribbon.svg Medalil "Berlinan otandas SU Medal For the Liberation of Warsaw ribbon.svg SU Medal 30 Years of the Soviet Army and Navy ribbon.svg
SU Medal 50 Years of the Armed Forces of the USSR ribbon.svg SU Medal 60 Years of the Armed Forces of the USSR ribbon.svg SU Medal 70 Years of the Armed Forces of the USSR ribbon.svg
ПочётныйГражданинКарелии.png
Rezervas Petroskoin lendoazeman piälikkö
Логотип РУВИКИ.Медиа Медиафайлы на РУВИКИ.Медиа

Vladimir Sergejevič Baskov (26. elokuudu (8. syvyskuudu) vuvvennu 1913;  — 3. sulakuudu 1989) on Nevvostoliiton urhomies (1948), majouru (1944), sodalendäi, Karjalan avtonoumizen sicialistizen nevvostotazavallan rahvahan talohuon arvostettu ruadai.

Eloskerdu

Oli roinnuhes 26. elokuudu (8. syvyskuudu) vuvvennu 1913 Arhangelin gubernien Kuolan ujezdan Murmanku-Kolonistskoin voulostin Pečenga-kyläs (nygöi Pecenga-kylä Murmanskan alovehel). Lapsusaigu meni Aleksandrovsk-[1] da Povenča-linnas[2], vuvves 1917[3] pereh eli Petroskois (Karjalan tazavaldu)[4].

Vuvvennu 1927 loppi školan seiččie kluassua, vuvvennu 1930 — Petroskoin pedagougutehnikuman kolme kursua. Vuozinnu 1930—1931 ruadoi piirdäjänny Kareldortrans-laitokses Petroskois, vuozinnu 1931—1933 — takardajannu linotiippoin zavodal Leningruadas. Vuvvennu 1933 loppi Leningruadan Osoaviahiman lendäjien školan.

Kučuttih Ruadajien da muanruadajien ruskieh armieh ligakuul vuvvennu 1933. Vuvven 1934 kevätkuussah opastui Luganskan lendäjien sodaškolas, vuvvennu 1934 talvikuul loppi Odesan lendäjien sodaškolan. Vuozinnu 1935—1939 oli Vorošilovgradan lendäjien sodaškolan lendo-opastajannu (Luganskan linnu).

Vuvven 1939 kezäkuus vuvven 1940 ligakuussah oli Sodalendovoimien tiijollizen koittelulaitoksen lendäi-koittelijannu. Luadi mondu koitteluruaduo hävityslendokonehil ven. И-153 da ven. И-16.

Vuvven 1940 kylmykuus sluuži Orlovan sodaokrugan Ilmulendovoimien sodaozastolois.

Oli Suuren Ižänmuallizen voinan ozanottajannu: kezäkuul-ligakuul vuvvennu 1941 oli 170. hävityslendopolkan lendoeskadriljan varapiälikönny (Päivänlaskufrontu). Otti ozua puolistusbojuloih Valgoven’al da Ukrainal. Heinykuul vuvvennu 1941 rikotul tiedokonehel pakoitetun heityndän aigah sai jygiedy satatustu piäh, 22. syvyskuudu 1941 oli ruanittu hallelmuksel selgäh, 9. ligakuudu vuvvennu 1941 oli pahasti ruanittu jalgah da työtty gospitalih.

Vuvven 1942 kevätkuus vuvven 1943 kevätkuussah oli 19. varalendopolkan lendoeskadriljan piälikönny (Novosibirskan linnu).

Kezäkuul-elokuul vuvvennu 1943 oli 518. hävityslendopolkan lendoeskadriljan piälikönny (Päivänlaskufrontu). Otti ozua Orlovan operacieh. 8. elokuudu vuvvennu 1943 paikoitetun heityndän aigah Baskov katkai kaglujuuriluun da händy työttih gospitalih.

Vuvven 1944 kezäkuus vuvven 1945 sulakuussah oli 291. hävityslendopolkan lendoeskadriljan piälikönny (3. da 1. Valgoven'an frontu). Otti ozua Valgoven'an, Vislu-Oderan, Päivännouzu-Pomeranskoih da Berlinan operacieh. Sulakuun lopus vuvvennu 1945 oli viijetty kerdua ruanittu voinal, kaimai oigien silmän.

Kaikkiedah voinan aigah luadi 293 bojulenduo hävityslendokonehil ven. И-16, ven. ЛаГГ-3, ven. Як-1, ven. Як-7 da ven. Як-9, otti ozua 58 lendobojuh, kudamis iče hävitti 12 da joukos kuuzi vihollizen lendokonehtu[5][6].

Jälles voinua vuvven 1945 heinykuussah jatkoi olla hävityslendopolkan lendoeskadriljan piälikönny Päivänlasku-Ukrainal.

Vuvven 1945 elokuus majouru V. S. Baskov on rezervas.

Bojulois ozutettulois urhakkahuos da urholližuos Nevvostoliiton Korgeviman Nevvoston Prezidiuaman käskys 23. tuhukuudu vuvvennu 1948 rezervas olijale majourale Vladimir Sergejevič Baskovale annettih Nevvostoliiton urhomies -arvonimi yhtes Leninan kunnivomerkin da Kuldaine Tiähti -medalinke.

Tuhukuul-kezäkuul vuvvennu 1948 ruadoi vedämistarkastajannu da Karjal-Suomelazen siviililendovoimien erillizen lendojoukon štuaban piälikönny.

Vuozinnu 1948—1952 ruadoi Petroskoin lendoazeman johtajannu.

Vuozinnu 1952—1959 oli muapalvelun 69. lendojoukon varapiälikönny (Petroskoi).

Eli Petroskois, on pandu muah Suolusmäin kalmužimale.

Palkindot da arvonimet

  • Nevvostoliitopn urhomies (23.02.1948);
  • Leninan kunnivomerki (23.02.1948);
  • Ruskien Flavun kolme kunnivomerkii (8.08.1944; 5.05.1945; 4.06.1945);
  • Suuren Ižänmuallizen voinan 1. astien kunnivomerki (11.03.1985);
  • Suuren Ižänmuallizen voinan 2. astien kunnivomerki (18.01.1945);
  • Kunnivon kunnivomerki (7.01.1953);
  • Medalit
  • Karjalan avtonoumizen socialistizen nevvostotazavallan rahvahan talohuon arvostettu ruadai;
  • Karjalan tazavallan kunnivokanzalaine -arvonimi (kuoltuu, vuvvennu 2025)[7].

Pereh

Akkah — Klavdija, poigah — Sergei.

Musto

V. S. Baskovan kuva on vuvvennu 1977 avatus Nevvostoliiton urhomiehien gallereis Petroskois.

Petroskois Drevl’anka-mikroalovehen lohkol on Vladimir Baskovan uuličču.

Huomavukset

  1. ↑ Nygöi Pol’arnii-linnu Murmanskan alovehel.
  2. ↑ Nygöi Karjlan tazavallan Karhumäin piirin kylä.
  3. ↑ По сведениям из собственноручно написанной автобиографии В. С. Баскова, он вместе с родителями переехал в Петрозаводск в 1920 году.
  4. ↑ Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 1: А — Й. — Петрозаводск: ИД «ПетроПресс», 2007. С. 150—400 с.: ил., карт. ISBN 978-5-8430-0123-0 (т. 1)
  5. ↑ По другим данным сбил лично 14 и в составе группы 2 самолёта противника.
  6. ↑ По данным Быкова провел 88 воздушных боев, выполнил более 310 вылетов, сбил 11 лично и 6 в группе
  7. ↑ Уроженцам и жителям Карелии – Героям Советского Союза – присвоены звания Почетных граждан республики (рус.). Официальный интернет-портал Республики Карелия. Kačondan päivymiäry: 21. elokuudu 2026.

Kirjalližus

  • Бизюков Н. С. Неистовая душа. [Герой Советского Союза В. С. Басков]. — Петрозаводск, Карел, кн. изд., 1962. — 95 с. с илл. 1 л. портр.
  • Герои земли советской. — Петрозаводск: Карельское книжное издательство, 1968. — С. 70—82. — 367 с. — 20 000 экз.
  • Финогенов Н. Как и прежде, в строю: [Из воен. биогр. Героя Совет. Союза летчика В. С. Баскова] // Север. – 1973. – № 12. – С. 104–105.
  • Герои Советского Союза. Краткий биографический словарь. Том 1. М.: Воениз., 1987
  • Героям Родины — слава! — Петрозаводск: Карелия, 1985
  • Карелия: энциклопедия: в 3 т. / гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 1: А — Й. — Петрозаводск: ИД «ПетроПресс», 2007. С. 150—400 с.: ил., карт. ISBN 978-5-8430-0123-0 (т. 1)
  • М. Ю. Быков. Все Асы Сталина 1936—1953 гг.. — Научно-популярное издание. — М.: ООО «Яуза-пресс», 2014. — С. 97. — 1392 с. — (Элитная энциклопедия ВВС). — 1 500 экз. — ISBN 978-5-9955-0712-3.

Linkat

Lähteh - "https://olo.ruwiki.ru/w/index.php?title=Vladimir_Baskov&oldid=126357124"